پشت پنجره کسی مرا صدا می زند
نه اینکه قدم هایش را می شمارم
نه
ولی نفس هایش را می شناسم ...

دیروز وقتی از خواب بیدار شدم
مژه هایم سفید بودند
می دانی
اشک هایم زمان را نمی فهمند
وقتی که جمع شدند
سرازیر می شوند
می ماسند



---
«!Leave out the cliches »

مرا کمک کن
بگذار دستانم افق های بالای سرم را لمس کنند
بگذار چشمانم خیسی ابرهای آن سو تر از هوای اطرافم را فراموش کنند

من می خواهم با اشک هایم بیگانه باشم
من می خواهم به لبخند هایم دروغ نگویم

و دست های تو به من اطمینان می دهند ...

(1)همیشه از دروغ حرف می زنم . از دروغ ، دروغ می گویم .

(2) از من - خودم -
(3) از فردا

(4) یا از یک همیشه ی هیچ وقت نیامده

(5) از هرگزهایی که هر روز تکرار می شوند
- که وقتی تکرار می شوند دیگر هرگز نیستند، می شوند همیشه -

(6) از اتفاق های آن طرف دیوار می گویم
از دیواری که تا هیچ کجا بالا رفته ، دیواری که نیست!

(7) از "تو"یی که هنوز نیامده

(8) از "او"یی که همین جا کنارم ایستاده و من همیشه وانمود می کنم که انتظارش را می کشم

می بینی
من همیشه دروغ می گویم،
حتی همین الان.
با دقت بخوان:
من(2)، همیشه(4)، دروغ(1) می گویم .