برای اومدن همیشه وقت هست
ولی وقت رفتن همیشه وقت کم میاد
ما آدما اینقدر همه ی وقتمونو صرف اومدن می کنیم
که وقت رفتن از همون قدری هم که وقت داشتیم
وقت کمتر میاد
اینجوری می شه که یه هو به خودت می آی
می بینی اونی که تازه اومده بود
خیلی وقتم بود که پیشت بود
داره می ره
آدما کم آوردن وقتشونو توی رفتن اینجوری توجیح می کن
"می رم که بر گردم"
ولی آخه من که می دونم
وقتی رفتی دیگه وقت تمام می شه
پس حتی برای اومدنم که همیشه وقت داشتی
دیگه وقت نداری