من چشم هایم را می بندم

بگو چقدر مانده تا سحر شود
بگو چند بار از این پهلو به آن پهلو شدن
چند بار رفتن و آمدن

چند لیوان آب؟


چه کسی می گفت شبها جنایتکارند ؟

آسمان چشم های من می گرید
ولی چشمان آسمان من هنوز می خندند

و من همیشه
سرگردان میان این دو
هاج و واج به زمین می نگرم

انگار همین دیروز بود
تو چه زود بزرگ شدی
و من
چه دیر باید لبخند کودکیم را فراموش کنم
...